رهسا نیوز: فریبرز رئیس دانا، محمد صدیق کبودوند، رضا شهابی و بهنام ابراهیم زاده ، از زندانیان سیاسی و فعالان کارگری محبوس در بند ۳۵۰ اوین، با نگارش نامه ای به ILD ضمن اعتراض به سیاستهای اقصادی دولت گفتند:” دولت ایران درحالی نمایندگان خود را جهت شرکت در یکصدمین اجلاس جهانی کار ILD اعزام کرده که میلیونها کارگر در ایران به علت سیاستهای اقتصادی این دولت ، بادستمزدهای زیر خط فقر در نابرابری های اقتصادی به سر میبرند.فرستادگان ایران بعنوان نمایندگان جامعه ی کارگری ایران در نشست اخیر این سازمان مغایر با عملکرد و رفتار منشور ILD است”.
متن کامل این نامه که برای انتشار در اختیار رهسا نیوز قرار گرفته است بدین شرح است:
احتراما آن سازمان مستحضر ست که دولت ایران درحالی نمایندگان خود را جهت شرکت در یکصدمین اجلاس جهانی کار ILD اعزام کرده که میلیونها کارگر در ایران به علت سیاستهای اقتصادی این دولت ، بادستمزدهای زیر خط فقر در نابرابری های اقتصادی به سر میبرند.فرستادگان ایران بعنوان نمایندگان جامعه ی کارگری ایران در نشست اخیر این سازمان مغایر با عملکرد و رفتار منشور ILD است.بطوریکه اطلاع داریم این سازمان چهار استراتژی کلی در خصوص مسائل مربوط به کار و کارگری تعیین کرده ست که عبارتند از : ارتقاء تشخیص بنیادین حقوق کار ، ایجاد فرصت های بیشتر برای زنان و مردان برای دستیابی به درآمد کافی و شغل مناسب ،افزایش پوشش حمایتهای اجتماعی برای کارگران و تقویت سه جانبه گرایی و گفتگوهای اجتماعی.درحال حاضر دولت جمهوری اسلامی ایران،خود سمت نمایندگی کارفرما و نمایندگان دولت و کارگری را در این کنفرانس به عهده گرفته ست.این اجلاس از انجایی میتواند دارای اهمیت باشد که سیاست های توجیح شده در آن بتوانند سرلوحه سیاست روز مسائل کار در کشورهای عضور باشند.باوجود انکه به مقاوله نامه های ۷۸ و ۹۸ درمورد آزادی انجمن ها و مجامع کارگری و پیمان نامه های دسته جمعی و افزایش سه جانبه گرایی در تعیین مناسبات میان کارفرمایان، کارگران و دولت ها توجه ویژه ای میشود.اما متاسفانه مسولان دولت جمهوری اسلامی ایران ، کاملا آنها را نادیده گرفته و خود را ملزم به رعایت اصول سازمان جهانی کار با اصل سه جانبه گرایی نمیداند.طی سالیان گذشته این دولت با سرکوب فعالان کارگری و حذف تشکل های کارگری ، برخوردهای غیرقانونی و عدم رعایت اصول سه جانبه گرایی ، موجب شد که سیاست های نسبی کار شایسته تاکنون تحقق نیابد.ما با تاکید بر لزوم رعایت تعیین دستمزدها متناسب با میزان تورم و رعایت اصل سه جانبه گرایی و اینکه هم اکنون شورای دولتی عالی کار درین راستا خود به تنهایی در زمینه ی تعیین دستمزدها اقدام میکند و با این روش در عمل نقش کارگران در قالب مشارکت های اجتماعی نادیده گرفته شده است ، اعلام میداریم که حضور نمایندگان دولت جمهوری اسلامی ا یران در این اجلاس با مشکل مواجه ست. از سویی دیگر بخش عمده ای از سرمایه های سازمان تامین احتماعی از سوی کارگران تامین میشود اما کارگران و نمایندگان کارگری دراین سازمان هیچ نقشی ندارند و مورد حمایت قرار نمیگیرند.درحال حاضر کارگران ایران به دلیل نداشتن تشکلات صنفی توان دفاع از حقوق خود را ندارند.قراردادهای موقت و سفید امضا امنیت شغلی کارگران را به خطر انداخته و سبب شده کارگران در معرض اخراج از کار یا عدم تمدید قرار داد موقت باشند.افزون بر این دولت جمهوری اسلامی ایران مقاوله نامه های ۱۸۲ را در خصوص جلوگیری از کار کودکان رعایت نمیکند بطوریکه پیمانکاران از نیروی کار ارزان این کودکان آشکارا بهره برده و انها را استثمار میکند.دراین رابطه فعالان حقوق کودک توسط دولت بازداشت شده و با NGO های کودکان برخورد امنیتی میشود.باتوجه به موارد بالا و با عنایت به اینکه کارگران ایران به جرم طرح مطالبات و خواسته های خود و تشکیل سندیکاها و تشکل های آزاد کارگری به زندان و شلاق محکوم میشوند،بنابراین ما کارگران،فعالان کارگری و حقوق بشری و حامیان حقوق کارگری حضور نماینده دولت جمهوری اسلامی ایران ، اولیا علی بیگی رئیس کانون عالی شوراهای اسلامی کار و هیات همراه ایشان را به عنوان نمایندگان کارگران ایران در نشست این سازمان به رسمیت نمیشناسیم و آنها را نمایندگان واقعی کارگران ایران نمیدانیم.
درپایان لازم میدانیم که دوباره تکرار نماییم که نمایندگان جمهوری اسلامی در نقش هر سه نهاد در کنفرانس و در بستر جامعه ی ایران عرض اندام مینمایند بگونه ای که دولت هم نقش سرمایه گذار خصوصی را بازی میکند و هم نقش نمایندگان کارگران را.
فریبرز رئیس دانا ( فعال سیاسی )
محمد صدیق کبودوند ( فعال حقوق بشر )
رضا شهابی ( عضو سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران )
بهنام ابراهیم زاده ( فعال کارگری و عضو شورای نمایندگان کمیته پیگیری)
بند 350 اوین


